Margaret Callahan

Biografia

Nie mylić z aktorką teatralną o tym nazwisku (1890-1947), Margaret Callahan (12 sierpnia 1910 15 listopada 1981) była wykształconą w klasztorze pięknością irlandzkiego pochodzenia, która na krótko znalazła się w centrum uwagi jako jedna z wielu ozdobnych hollywoodzkich ingénues lat 30. XX wieku. Najpierw występowała na scenie w spółce akcyjnej Stuart Walker w Cincinnati, a następnie w letniej akcji na Long Island, w końcu dotarła na Broadway w 1934 roku i w kilku krótkotrwałych sztukach osiągnęła prawie najwyższe wyniki. Po zwróceniu na siebie uwagi łowców talentów, Margaret podpisała kontrakt z RKO w następnym roku, aby zagrać w Hot Tip (1935) (przyjemnej komedii wyścigowej z Zasu Pittsem i Jamesem Gleasonem), His Family Tree (1935) (banalna farsa, która odwoływała się do wszystkich irlandzkich frazesów z książki i okazała się klapą w kasie) oraz Seven Keys to Baldpate (1935) (kolejny remake klasyka, z Margaret w roli Gene miłość Raymonda). Bez wątpienia najlepszym z jej sekstetu filmowego (pomimo tytułu) był kryminał kryminalny Muss 'em Up (1936), sprytnie napisany film noir szkoły twardości Raymonda Chandlera i Dashiella Hammetta, wyreżyserowany z pewnym talentem przez Charlesa Vidora. Margaret zagrała u boku Prestona Fostera w roli dziewczyny, która wysyła telegram, który skutecznie wprawia wydarzenia w ruch. Jej przedostatnim występem był Special Investigator (1936), kolejny dramat kryminalny oparty na opowiadaniu twórcy Perry'ego Masona, Erle'a Stanleya Gardnera. W rolach głównych wystąpili Richard Dix jako obrońca w sprawach karnych, wszechstronny aktor charakterystyczny J. Carrol Naish jako okrutny szef gangstera i Margaret jako siostra tego ostatniego. Ponieważ obraz przyniósł znaczny zysk ze sprzedaży biletów w wysokości 91 000 dolarów, nie można przestać się zastanawiać, dlaczego kariera filmowa Margaret zakończyła się tak nagle po jej łabędzim śpiewie w zapomnianym drugim westernie fabularnym. W 1941 roku powróciła na Broadway jako gwiazda sztuki Lillian Hellman w sztuce Cuckoos of the Hearth w Morosco Theatre. W 1944 roku wystąpiła w Ramshackle Inn, nie będąc już headlinerem. Potem zniknęła ze sceny.